Główne czynniki przyczyniające się do niezgodności między domieszki i cementu są następujące:
2.1 Czynniki samej domieszki
Powody w domieszka sam w sobie składa się głównie z następujących aspektów: (1) różnorodnych odmian; (2) rozbieżności w strukturalnych grupach funkcjonalnych; (3) Różne stopnie polimeryzacji; (4) Zróżnicowany skład. Efekty te, na różne sposoby, mogą wpływać na zdolność adaptacji cementu.
Domieszki produkowane przez różnych producentów również będą wykazywać liczne różnice. Głównymi przyczynami są: (1) proces produkcyjny; (2) Poziom techniczny procesu produkcyjnego producenta; (3) Poziom zarządzania jakością. Dlatego produkty wytwarzane przez różnych producentów są nieuchronnie odmienne.
2.2 Wpływ składu mineralnego cementu na domieszki
Istotny wpływ na domieszkę ma skład mineralny cementu. Skład mineralny cementu obejmuje głównie glinian trójwapniowy (C3A), żelazoglinian czterowapniowy (C4AF), krzemian trójwapniowy (C3S), krzemian dwuwapniowy (C2S) itp. Różny skład mineralny zależy przede wszystkim od surowców i procesu produkcyjnego przy produkcji cementu. Wśród składników mineralnych cementu czynnikiem wpływającym na domieszki jest C3A > C4AF > C3S > C2S. Reakcja hydratacji C3A jest szybka, wytrzymałość wczesna szybko wzrasta, zapotrzebowanie na wodę jest duże, gdy zawartość C3A jest zbyt duża (ułamek masowy jest większy niż 8%), adsorpcja C3A jest znacząca, a utrata działania domieszki znaczna [2]. Nazwę i zakres składu mineralnego cementu przedstawiono w tabeli 1, a charakterystykę oddziaływania minerału z wodą w tabeli 2.

2.3 Wpływ dodatku regulowanych odmian gipsu do klinkieru cementowego
W końcowym procesie produkcji cementu należy dodać gips, aby dostosować czas wiązania. Czynnikami wiązania gipsu stosowanego przez producentów cementu na domieszkach są anhydryt (gips bezwodny przemysłowy) > półwodny gips > dwuwodny gips. Producenci cementu często stosują przemysłowy gips bezwodny, aby zaoszczędzić koszty, co nie wpływa na spełnianie przez cement wymagań dotyczących wskaźnika jakości. W przypadku zwykłego betonu bez domieszek nie występuje żadna reakcja niepożądana. Jednak w przypadku nowoczesnych betonów z domieszkami cement wykorzystujący anhydryt wymaga dużej ilości wody, dawka adsorpcji jest znaczna, a straty domieszki znaczne. Wpływ anhydrytu na wapń drzewny jest bardziej wyraźny i może nawet wystąpić zjawisko szybkiej koagulacji (fałszywej koagulacji).
2.4 Wpływ rozdrobnienia cementu i gradacji cząstek
Producenci cementu często, chcąc sprostać wymaganiom nowych norm cementowych, zwiększają konkurencyjność rynku, intensyfikują przemiał, poprawiają rozdrobnienie cementu i zwiększają jego wytrzymałość. Cement zbyt drobnoziarnisty charakteryzuje się dużym zapotrzebowaniem na wodę, większą adsorpcją dawek zewnętrznych oraz znacznymi stratami domieszek. Jednocześnie zbyt drobnoziarnisty cement ma podczas mielenia wyższą temperaturę, co również spowoduje rozkład gipsu bardziej uwodnionego na gips bezwodny, zwiększając zawartość gipsu bezwodnego i pogarszając zdolność adaptacyjną domieszki. Słaba zdolność adaptacji cementu z domieszkami jest spowodowana słabą gradacją cząstek i wysokim współczynnikiem wyciekania netto masy cementowej.
2.5 Zawartość alkaliów w cemencie
Cement o zbyt dużej zawartości alkaliów (zawartość alkaliów > 00,8%) lub zbyt niską zawartość alkaliów (zawartość alkaliów < 00,5%) jest również podatne na generowanie niezgodności z domieszkami. Alkalia w cemencie pochodzą głównie z użytych surowców, zwłaszcza wapna i gliny. Cement o zbyt dużej lub małej zawartości alkaliów po dodaniu określonych rodzajów domieszek będzie powodował zmiany rozpuszczalności gipsu w cemencie, przyspieszając w ten sposób szybkość hydratacji mineralnego składnika cementu C3A, zwiększając zapotrzebowanie na wodę i przyspieszając ubytek pracy. Dodanie rozpuszczalnego Na2SO4 w tym czasie może zwiększyć jego zdolność adaptacji za pomocą domieszek. Dodatek popiołu lotnego i proszku mineralnego może wywołać wtórną reakcję z Ca(OH)2, produktem hydratacji cementu, zmniejszając zasadowość betonu i poprawiając zdolność adaptacji domieszki i cementu.
2.6 Przystosowalność popiołów lotnych i domieszki
Jeśli popiół lotny jest zbyt drobny, potrzeba będzie więcej domieszek, aby rozproszyć cząstki popiołu lotnego. Im większe straty przy spalaniu popiołów lotnych (tj. im większa zawartość węgla), tym większe zapotrzebowanie na wodę, tym większy wpływ na domieszkę. Cząstki węgla są duże i porowate, mają skłonność do wchłaniania wody i mają dużą zdolność adsorbowania domieszek, zwiększając w ten sposób zawartość domieszek, szczególnie mając istotny wpływ na czynnik napowietrzający.
2.7 Wpływ agregatów
Zawartość błota i brył w kruszywach jest wysoka, a duża liczba drobnych cząstek gliny wchłonie więcej wody i zużyje więcej domieszek, co pogorszy urabialność świeżo wymieszanego betonu, ułatwi separację, spowoduje utratę opadu i wpłynie na wytrzymałość betonu. Niewłaściwe proporcje mieszanki betonowej i nieuzasadniona ilość piasku również zwiększą utratę opadu. Niewielka ilość piasku powoduje, że beton jest podatny na segregację i wspinanie się po dnie, co powoduje duże straty opadu betonu. Zbyt duża ilość piasku wymaga większej ilości wody do zwilżenia, co zmniejsza osiadanie betonu i wpływa na wytrzymałość betonu. Zła klasyfikacja kruszywa, zwłaszcza niedobór średnioziarnistego kruszywa, może również powodować segregację betonu, wspinanie się po dnie, utratę opadu betonu i wpływać na jakość betonu.

Jeśli potrzebujesz rozwiązania, proszę skontaktuj się z nami.